آداب و رسوم در گذشته مردم به صورت گروهي و كارواني تصميم به مسافرت مي‌گرفتند و با حيواناتي از جمله اسب، قاطر و الاغ مسافرت مي‌نمودند و به جهتي گروهي و كارواني مسافرت مي‌كردند كه امنيت بيشتري داشته باشند و هم از حال هم باخبر باشند و هنگامي كه مي‌خواستند به رفتن زيارت بروند، زايرين لباس‌هاي پاكيزه و نو پوشيده و ظاهر آراسته و اصلاح‌كرده و معطر به بوي خوش از قبيل گلاب و مشك از زير سيني متبرك به كلام‌الله مجيد و شيريني و آب و آيينه ضمن اداي احترام به آن عبور مي‌كردند و مورد استقبال بدرقه‌كنندگان كه اهالي محل و خويشان او بودند قرار مي‌گرفتند و به چاووش‌خواني مشغول مي‌شدند:

هر كه دارد هوس كرببلا، بسم‌الله

       هر كه دارد سر همراهي ما بسم‌الله

ز تربت شهدا بوي سيب مي‌آيد

ز توس بوي رضاي غريب مي‌آيد