بافت قالي دربیهود و  قاينات از سابقه تاريخي نسبتا طولاني برخوردار است. ابن حوقل در كتاب معروف خود صوره الارض(بسال 367 هجري ) مي نويسد: «درسراسر منطقه قاينات رودخانه نيست وآب ازقنات وچاه است، از آنجا انواع كرباس ها بدست مي آيد آنرا به بيشتر نواحي مي برند و نيز پلاس آنجا مشهور است » وقتي سلطان محمود غزنوي بر خراسان تسلط يافت يكي از سياحان عرب كه همراه وي بود ميگويد: «قالي و سجاده قاينات معروف است و اگر به ظرافت و لطافت قالي كرمان نباشد يقيناً در استحكام و دوام و ثبات بر ساير نقاط مزيت دارد ( 383 هجري).»(39)

سرپرسي سايكس در مورد قيمت قالي بیهود و قاينات مي‌نويسد:« قيمت يك فرد قالي ممتاز چهارده در يازده پا بافت قاينات در حدود 30پوند است كه ايل بهلولي زيركوه قاين نوعي قالي نظير تركمني مي‌بافند.»(40)

به آذين دركتاب قالي ايران مي نويسد:

«در روزگاران پيش مركز عمده بافندگي ناحيه قهستان بوده است .لردكرزن انگليسي در جلد دوم كتابش تحت عنوان ايران وقضيه ايران درمورد فرش منطقه قاينات مي نويسد مراكز عمده بافندگي فرش عبارت است از نواحي قاين وبيرجند در خراسان كه فرش هاي ريز بافت وممتاز دارند وبه قيمت گران فروخته مي شوند.»(41)

قبلا در قاینات بيش از 3000 خانواده با جمعيت حدود 9000 بافنده و با توليد 36000 متر مربع فرش سالانه 684  ميليون ر يال درآمدداشته  اند،متأسفانه اين صنعت مهم كه بعد از نفت بزرگترين صادرات ايران بود دچار ركودشده است.نداشتن مديريت، بي برنامه‌گي،ضعف تبليغات وبازاريابي،عدم رقابت با ممالك قدرتمند،عدم آگاهي از سليقه خريداران،عدم حضور توليدكنندگان و صادركنندگان درمجامع تصميم گيري و… از جمله مشكلاتي است كه توليد كنندگان فرش را به آينده آن نااميد كرده است.(42)

قالي نه تنها نقش بسزايي بر درآمد مردم داشته،بلكه نمودي از فرهنگ،انديشه وبيانگر روح ظريف و دقيق و ذوق هنري مردم قاينات است.قالي بافي از ساليان بسيار دور يكي از منابع مهم درآمدي منطقه بوده كه در مواقع خشكسالي توانسته مردم را از فقر و بد بختي نجات دهدو اشتغال زايي آن باعث شده تا علاوه بر بافندگان قالي،ريسندگان نخ،كارگاههاي رنگرزي ، فروشندگان مواد اوليه قالي و تجار قالي وهمه و همه از بركات قالي بي نصيب نمانند.